ang dami mong oras sa iba habang yung ibang mas may malasakit sayo e kulang na lang manlimos ng kaunting sandali mula sayo
—b
(via minombreespaula)
minsan kasi kapag naapektuhan ng “superman complex” ang isang tao, lahat gustong iligtas, lahat gustong ayusin. hirap lang e di lahat ng tao aware na nahihirapan ka rin.
—b
ang pusong sugatan e hindi kailangan tapalan lang para gumaling. kailangan mo din linisin yun kung hindi baka magkaimpeksyon at kumalat pa
—b
siguro mas magiging makabuluhan ang buhay mo kung yung inaaksaya mong oras at effort sa pagiging malungkot e ginagamit mo para sumaya ka.
—b
acceptance.
that’s all anybody really wants. a sense of security.
false security? sure.. but it’s better than none at all
—nanahara shuuya
siguraduhin mo
kung yan ang desisyon mo, wala na akong magagawa. nagsawa na rin ako sa kakaayos at kakagawa ng effort para buhayin pa kung ano man ang kailangang buhayin. nakakapagod na rin intindihin ang mga pang iinsulto at kung ano mang mood na pinaparamdam mo sa akin sa bawat araw na nagdadaan.
pero bago ko tapusin tong litanya ko, siguraduhin mo sana na yung taong ipapalit mo sakin e papasiyahin ka.
yung hindi ka gagaguhin.
yung hindi ka iiwan.
kasi hindi rin ako papayag na kaya mo ako iiwan para sa kanya, tapos maya’t maya ka namang malulungkot at iiyak dyan sa inyo. kung ipagpapalit mo lang ako sa taong di ka rin naman magiging masaya.
huwag ka na lang umalis.
minsan mas ok pa yung pagsalitaan ka ng kung ano. kaysa naman para kang tangang manghuhula kung bakit sya tahimik. :|
—b
eksena sa jeep
kanina habang papunta ako ng bayang sakay ng jeep na pagmamayari ng dalawang mag-asawang matanda.
sa kalagitnaan ng byahe may humintong kasalubong na jeep at nangpapabarya ng bente pesos, humirit si manang na asawa nung drayber, wala rin silang barya kaya sinabi ng drayber wala, pero humirit yung asawa nya..
“nothings gonna change..”
wala nga namang napalitan.
nothings gonna change… (repeat till fade)
